IES Chan Do Monte
Chan do Monte, 23 -MOGOR- 36911-MARÍN
(Pontevedra)
Tel:986.88.33.05 - 986 88.36.79 Fax:986 89.17.37

O IMPERIO ROMANO

A comezos de este período, Roma se había convertido no centro do Imperio e dela partía o sistema viario que poñía en contacto as diferentes rexións, polo que ben podía ser considerada como a capital do mundo. Esta vasta aglomeración estaba dotada con unha rede que permitía o abastecemento de auga e outra de alcantarillado, pero os barrios pobres superpoboados eran causa de frecuentes incendios. Por este motivo, o emperador Augusto instituíu as vixilias, ou bombeiros con poderes policiais. A pesar de todo, no 64 d.C., un desastroso incendio destruíu gran parte do centro da cidade. Para Nerón, emperador entonces no poder, esta foi a oportunidade de construír o seu palacio da Casa Dourada.

A dinastía Flavia (69-96 d.C.) iniciou, para gañarse o favor do pobo romano, un programa de obras públicas; a máis destacada destas foi o anfiteatro coñecido como Coliseo, onde se representaban xogos entre gladiadores ou incluso batallas navais (naumaquias) sobre o escenario que eran enormemente populares. Naquel tempo, en Roma, non había traballo suficiente para tanta poboación, de aí que para evitar revoltas populares fora frecuente a distribución de alimentos entre o pobo e a celebración de espectáculos gratuítos no Coliseo, mantendo así a política de 'pan e circo' que comezou na época republicana. Tamén eran frecuentes as representacións gratuítas en teatros públicos.

O emperador Trajano mandou construír a principios do século II o último dos foros imperiais. Por entonces, os baños termais, algúns incluso con bibliotecas, se habían convertido nunha parte esencial da vida da cidade; os máis grandes foron as termas construídas por Caracalla e Diocleciano no século III. Xa que o declive chamaba ás portas do Imperio, levantouse no século III outra muralla rodeando a cidade. No seguinte século, non obstante, era obvio que a corte imperial debería estar máis próxima á fronteira. O emperador Constantino I o Grande fundou a cidade de Constantinopla para ser a 'nova roma' cristián. Anque entonces Roma empezaba a deteriorarse seriamente, edificáronse neste período as primeiras basílicas cristiáns máis importantes, entre elas a de San Pedro.